من زمینم، تو درخت
![من زمینم، تو درخت](https://cdn.mojdehart.gallery/thumbnail/Yc0XVNtC5TpA/mmkPPehmQC3Kz-lTCjoxqZnp_hDWl_LwhazJLwnaIk_TSrY9Z0n92jPjgjVTrhTS/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87+%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%D9%85+%D8%B9%D8%B8%DB%8C%D9%85%DB%8C+%2F++Elham+Azimi%E2%80%99s+Painting+Exhibition.jpg)
الهام عظیمی متولد ۱۳۷۰ تهران است. او تحصیلات خود را در رشتۀ نقاشی در مقاطع کارشناسی و ارشد در دانشگاه الزهرا گذرانده است و حوزۀ پژوهشش روی منظرهگرایی و چهرهپردازی در نقاشی معاصر ایران بوده است. عظیمی با استفاده از تکنیک کلاژ رنگ خشک با نوآوری و زاویه دید هنرمندانهاش با تمرکز بر روی حوزههای مورد پژوهشش و ترکیببندیهایی تازه، آثاری بدیع و زیبا میآفریند.
بارزترین خصیصۀ طبیعت را میتوان تغییر و تداوم دانست که این دو عامل هر لحظه زیر پوستِ طبیعت و به تبع آن انسان در جریان بوده و اثبات مینمایند که انسان و طبیعت ازهم نمی گسلند و همواره در حال ادراک و دریافت یکدیگرند.فراموش نکنیم در دو سال گذشته و با آغاز همهگیری بیماری، شکافی در این پیوند به وجود آمده که اهمیت حضور، اندیشیدن و زیستِ دوبارۀ طبیعت را به ما یادآوری میکند.
با توجه به آنچه گفته شد میتوان مجموعۀ به نمایش درآمده را تغییری در چهرۀ طبیعت در نظر گرفت، طبیعتی که لایهلایه در حال ترمیم و نوزایی بوده و این تحوّل شگرف را به چشم می کشد. تنیدگی لایههای رنگی، همان حضور در طبیعت،اندیشیدن به آن و زیست در بطن این جهان همواره در تغییر است.
الهام عظیمی/ اردیبهشت ۱۴۰۱