تهی و سرشار
![تهی و سرشار](https://cdn.mojdehart.gallery/thumbnail/4ZbU8HWpWMrm/mmkPPehmQC3Kz-lTCjoxqZnp_hDWl_LwhazJLwnaIk_f3VpiIn44SDPjgjVTrhTS/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87+%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86+%DA%A9%D8%B1%D9%85%DB%8C+%2F+Mohsen+Karami+Solo+Exhibition.jpg)
محسن کرمی متولد ۱۳۶۴ آمل است. او دانشجوی دکتری هنرهای اسلامی در دانشگاه تربیت مدرس است و به مدت ۱۰ سال در دانشگاهها و موسسات مختلف به تدریس دروس هنر پرداخته است. عمدۀ مطالعات و کار او بر فلسفه و هنر تطبیقی ایران، هند و شرق دور استوار است. او در زمینۀ مطالعات ایرانی، پژوهشهایی در زمینۀ مهرآیینی و اندیشۀ سهروردی داشته و در روششناسی گرایشهای پدیدارشناختی و هرمنوتیک دارد که به اتکای همین تمرکز، به بررسی زیباشناسی هنر ایران میپردازد. آثار او با بداههنگاریهایی منحصر به فرد در قالب هشتمین نمایشگاه انفرادیاش ۱۹ خرداد ماه 1402 در گالری مژده برگزار شد.
دستوَرزیهای پیش رو حاصل یک دیدار است. دیدار و گفتگوییست،که میان مرزهای فرهنگی ایران و شرق دور و در فراتاریخ رخ داده است. جایی که به گفتهی شیخ اشراق:"انگشت سبابه را بدان راه نیست!" چه بسا، برای شناخت "خود" است و در آینهای دگر! تجربۀ گونۀ دیگری از زمان است که ناپایدار و گذراست. تجربۀ خلاء و تُهیگی است، جایی که رنگ و آرایهها زدوده میشوند تا بنگریم چه میماند؟
آنچه میماند، بیتردید ماندنی خواهد بود. بداههنگار-نویسههاییاند که در "آن" و "دمی" خود جوش پدیدار شدند و از مستوریِ "هیچ" گریختهاند. کارهای پیشرو بازگشتیست به بنیادِ رنگ ها و نه خودِ آنها. بازگشت به سیاه و سپید و دیدن بیکرانِ رنگها در سایه روشنِ سیاهی و سپیدی. براستی همان رنگبینیِ راستین است! رنگ زُدایی،همان رنگبینی، در تُهیگیِ سیاه و سپید و همان دیدن و بینش راستین است.
گردآمدهی پیش رو برای دیدن است و نه خواندن! چراکه،خواندن برای به فراموشی سپردن است اما دیدن،اشراق و شهود! این آثار، راهاند...اندرزهایی تصویریاند!
محسن کرمی
۶خرداد ۱۴۰۲